ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
Ενάντια στην εμπορευματοποίηση, την ανάπλαση, την αστυνομοκρατία και την καταστολή
Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τα Εξάρχεια της ελευθερίας, της αυτοοργάνωσης, της ισότητας και της αλληλεγγύης
Πορεία: Παρασκευή 18 Ιούλη, 21.00, Άγιος Νικόλαος (Ασκληπιού και Δερβενίων)
Ρεμπέτικο γλέντι στο αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό στέκι Άντιπνοια
Με τους Θοδωρή, Μυρτώ και Γιάννη
Πέμπτη 26/6 στις 20.00
Μαχητική αντίσταση- Κοινωνική αυτοοργάνωση- Ταξική αλληλεγγύη
Βιβλιοπαρουσίαση: Emma Goldman- Η τραγωδία της γυναικείας χειραφέτησης
Εκδόσεις έρμα
Πέμπτη, 12 Ιούνη, 20.00 στο αναρχικό- αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια
Κοινωνική αυτοοργάνωση- Μαχητική αντίσταση- Ταξική αλληλεγγύη
ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ –ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
Κάλεσμα στη δίκη αστυνομικών των ΜΑΤ για την επίθεση στην αντιφασιστική- αντικρατική κινητοποίηση της 1ης Νοέμβρη 2020 στο Γαλάτσι, τους ξυλοδαρμούς και τα βασανιστήρια στους/στις συλληφθέντες/ -είσες
Την Πέμπτη 15 Μαίου παραπέμπονται σε δίκη τέσσερα μέλη της διμοιρίας των Μ.Α.Τ. που εξαπέλυσε την άγρια επίθεση εναντίον των αναρχικών και αγωνιστών της αντιφασιστικής κινητοποίησης την 1 η Νοέμβρη 2020 στο Γαλάτσι. Η δίκη αυτή γίνεται μετά από μηνύσεις συλληφθέντων διαδηλωτών για τον σοβαρό τραυματισμό και τον βασανισμό τους από τα Μ.Α.Τ. αλλά και θαμώνων καφετέριας που βρίσκονταν τη στιγμής της επίθεσης στο σημείο και έγιναν δέκτες και αυτοί της μανίας των μπάτσων. Από τη μεριά του κράτους, του κατασταλτικού μηχανισμού και της δικαστικής αρχής επιχειρείται αυτή η δίκη να μετατραπεί σε απροκάλυπτο ξέπλυμα της δράσης των ένστολων δολοφόνων την ημέρα εκείνη καθώς από το πλήθος των μπάτσων που συμμετείχαν στην απρόκλητη και ακραία επίθεση φτάνουν, μέσω αστυνομικών και δικαστικών μεθοδεύσεων, να κατηγορούνται μόνο τέσσερις και να παρέχεται πλήρης κάλυψη για τους υπόλοιπους. Εντάσσεται δε, μέσα στο πλαίσιο της διαχρονικής ασυλίας και ενθάρρυνσης των κρατικών μηχανισμών ελέγχου και καταστολής (όπως για παράδειγμα η αθώωση των μπάτσων- βασανιστών των ομάδων ΔΕΛΤΑ και ΟΠΚΕ για τα βασανιστήρια στους συλληφθέντες της αντιφασιστικής μοτοπορείας το 2012, η αθώωση των μπάτσων δολοφόνων του/της Ζακ Κωστόπουλου/Ζackie Οh! Το 2018 κ.ά.) και της συνεχούς αναβάθμισης του νομικού οπλοστασίου του κράτους για τη θωράκισή του απέναντι στην κοινωνία.
Η κινητοποίηση – που εδώ και χρόνια διοργανώνεται στο Ν. Ηράκλειο αυτή τη μέρα – αναρχικών και αντιφασιστών ενάντια στην προσπάθεια επανεμφάνισης στο δημόσιο πεδίο των παρακρατικών φασιστικών-ναζιστικών ταγμάτων εφόδου με αφορμή την επέτειο της εκτέλεσης των 2 φασιστών τον Νοέμβρη του 2013 και η βούλησή τους να βγουν στο δρόμο παρά τις απαγορεύσεις την 1η Νοέμβρη 2020, ένα μήνα μετά την ημέρα της πρωτόδικης απόφασης για τη Χ.Α με την μαζική αντιφασιστική συγκέντρωση χιλιάδων ανθρώπων στην Λ. Αλεξάνδρας και τις συγκρούσεις με τους ένστολους δολοφόνους της αστυνομίας, αντιμετωπίστηκε με μηδενική ανοχή από το κράτος. Οι δυνάμεις καταστολής από νωρίς το μεσημέρι είχαν αποκλείσει την περιοχή από την πλατεία Ν. Ηρακλείου μέχρι και το σταθμό της Ν. Ιωνίας. Έτσι, η αντιφασιστική-αντικρατική κινητοποίηση τελικά πραγματοποιήθηκε στο Γαλάτσι με πορεία που κατέληξε στην πλατεία Αγίου Ανδρέα. Εκεί έκαναν την εμφάνισή τους διμοιρίες των ΜΑΤ εν πλήρει εξαρτύσει καθώς και δυνάμεις ΟΠΚΕ και ΔΡΑΣΗ, περικύκλωσαν τους διαδηλωτές και εγκλωβίζοντάς τους στον μικρό πεζόδρομο Πανδοσίας ανάμεσα σε παρτέρια, καρέκλες και τραπέζια καφετεριών γεμάτων με κόσμο, εξαπέλυσαν μια μανιώδη επίθεση με χημικά και ξύλο αδιακρίτως, σαρώνοντας όποιον και ό,τι έβρισκαν μπροστά τους και αδιαφορώντας εντελώς όχι μόνο για την σωματική ακεραιότητα των διαδηλωτών αλλά και των εγκλωβισμένων μαζί τους θαμώνων, ανάμεσα στους οποίους ήταν και οικογένειες με μικρά παιδιά. Πιο συγκεκριμένα, τα ΜΑΤ ορμώντας πάνω στους διαδηλωτές τους χτυπούσαν με τις ασπίδες και τα γκλοπ στο κεφάλι, μπουνιές και κλωτσιές ασταμάτητα μέχρι που απομόνωσαν 7 από αυτούς τους οποίους έχοντάς τους ρίξει πια στο έδαφος συνέχισαν να τους χτυπούν.
Το αποτέλεσμα αυτής της απρόκλητης, δολοφονικής επίθεσης ήταν ο τραυματισμός αρκετών από τους διαδηλωτές ενώ ανάμεσά τους οι πιο σοβαρά τραυματίες με ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια χρειάστηκε να μεταφερθούν στο νοσοκομείο για περίθαλψη και σε μία περίπτωση και νοσηλεία, κατόπιν βέβαια της σύλληψής τους. Επιπλέον, κατά την μεταφορά των συλληφθέντων στις κλούβες οι ένστολοι δολοφόνοι προχώρησαν στον βασανισμό ενός συντρόφου με τις χειροπέδες προκαλώντας του σοβαρές κακώσεις στα χέρια ενώ ταυτόχρονα τον έβριζαν χυδαία και τον απειλούσαν. Τέλος, οι συλληφθέντες εκείνης της ημέρας φορτώθηκαν με ένα μακρύ και ολότελα ψευδές κατηγορητήριο που προφανώς στήθηκε προκειμένου να στηριχθεί και να δικαιολογηθεί η κατασταλτική κτηνωδία που είχε προηγηθεί στο Γαλάτσι, για το οποίο και αθωώθηκαν στη δίκη που έγινε τον Νοέμβριο του ’23. Από την απαγόρευση της αντιφασιστικής κινητοποίησης την 1 η Νοέμβρη 2020 και την ακραία σε βιαιότητα επίθεση της αστυνομίας στους αγωνιστές και την απαγόρευση της αντίστοιχης κινητοποίησης την 1 η Νοέμβρη 2023 και τον δολοφονικό ξυλοδαρμό της 16χρονης αντιφασίστριας στον Ν. Ηράκλειο λίγες μέρες νωρίτερα από ομάδα ΟΠΚΕ, τον νόμο απαγόρευσης των διαδηλώσεων και την προσπάθεια εφαρμογής του στην πράξη με το χτύπημά τους, τις διώξεις και τους βασανισμούς αγωνιστών/τριών, τα στημένα κατηγορητήρια σε βάρος αναρχικών ( όπως στην υπόθεση του αναρχικού- αντιφασίστα Δ.Μ. που διώχθηκε βάσει κρατικής σκευωρίας για τις συγκρούσεις που έλαβαν χώρα έξω από το Εφετείο στις 7 Οκτώβρη του 2020, ημέρα απόφασης στη δίκη της Χ.Α.) και ευρύτερα τη στοχοποίηση του αναρχικού κινήματος, τις εκκενώσεις καταλήψεων, τη στρατοπέδευση αστυνομικών δυνάμεων σε γειτονιές του κέντρου της πόλης, όπως τα Εξάρχεια την επιχείρηση κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου με συνεχείς εισβολές της αστυνομίας στις σχολές, εκκενώσεις στεκιών και συλλήψεις αγωνιζόμενων φοιτητών και την καταστολη των φοιτητικών κινητοποιήσεων ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων, μέχρι το ξέπλυμα βιαστών και τη συγκάλυψη υποθέσεων trafficking και πατριαρχικής βίας, όπως στην υπόθεση του 12χρονου κοριτσιού από τον Κολωνό και τη δίκη για την υπόθεση του/της Ζακ Κωστόπουλου/Zackie oh! όπου το δικαστήριο αθωώνει τους ένστολους δολοφόνους του, τις κρατικές δολοφονίες προσφύγων/μεταναστών στα χερσαία και υδάτινα σύνορα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τους εκατοντάδες δολοφονημένους πρόσφυγες στο ναυάγιο της Πύλου, τις δολοφονίες στα αστυνομικά τμήματα, όπως αυτές των Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ στο Α.Τ. αγ.Παντελεήμονα και Μια Χαριζούλ στο Α.Τ. Ομόνοιας, την ανείπωτη τραγωδία των Τεμπών με την δολοφονία 57 ανθρώπων και τις κρατικές δολοφονίες Ρομά του 18χρονου Ρομά Ν.Σαμπάνη στο Πέραμα , του 16χρονου Ρομά Κ. Φραγκούλη στη Θεσσαλονίκη, του 17χρονου Ρομά Χ.Μιχαλόπουλου στην Θήβα και του Κ. Μανιουδάκη στα Χανιά. Κράτος και κεφάλαιο θωρακίζονται και επιτίθενται στους αγωνιστές και σε όσους αντιστέκονται στα εγκληματικά σχέδια της εξουσίας, στους καταπιεσμένους και εκμεταλλευομένους για την απρόσκοπτη διαιώνιση της κυριαρχίας τους και τη δημιουργία ολοένα και πιο δυσβάστακτων όρων διαβίωσης για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα , μέσω της επιβολής του φόβου, της σιωπής και της υποταγής. Ενάντια στην επέλαση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού προτάσσουμε τον διαρκή και ανειρήνευτο αγώνα εναντία στο κράτος, το κεφάλαιο και τον φασισμό για μια κοινωνία Ισότητας , Ελευθερίας , Αλληλεγγύης. Η κρατική τρομοκρατία και η καταστολή, οι ξυλοδαρμοί και ο βασανισμοί αγωνιστών/-ριών από τους ένστολους δολοφόνους δεν θα μείνουν αναπάντητες.
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, Πέμπτη 15 Μαίου, ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
ΚΤΗΡΙΟ 7 , 9:00 Π.Μ.
Ο ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΟΣ-ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ
ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ!
Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37
Αλληλεγγύη σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένες δομές αγώνα
Η κλιμάκωση της κρατικής καταστολής απέναντι στους αγωνιστές/ριες δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός, αλλά μέρος μιας ευρύτερης αντικεξεγερτικής στρατηγικής του κράτους. Κομμάτι αυτής επίθεσης είναι και οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένοι χώροι. Στόχος είναι η εξόντωση κάθε εστίας αγώνα και συλλογικής αντίστασης, στρατηγική που αποσκοπεί στην επιβολή σιωπής και πειθαρχίας, μέσα από την εξάλειψη των τόπων που γεννούν το ρήγμα. Οι χώροι αγώνα, όπως τα στέκια, οι καταλήψεις και οι αυτοοργανωμένες δομές, αποτελούν ζωτικά κύτταρα αντίστασης και ελευθερίας μέσα στον αστικό ιστό και ιδιαίτερα στα πανεπιστήμια. Εκεί καλλιεργείται η αλληλεγγύη, η αυτοοργάνωση και η ζύμωση, προσφέροντας πολυμορφες πολιτικές και κοινωνικές δράσεις. Η ύπαρξή τους είναι απάντηση στην καταστολή, την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης και την προσπάθεια αποστείρωσης των δημόσιων χώρων από κάθε μορφή πολιτικής έκφρασης. Η υπεράσπιση και ενίσχυσή τους είναι κρίσιμη για τη διατήρηση ζωντανών εστιών αντίστασης και τη διεκδίκηση ενός κόσμου βασισμένου στην ισότητα, την ελευθερία και την αλληλεγγύη.
Στις 15 Απριλίου, εκκενώθηκε η κατάληψη Ρασπράβα στα Εξάρχεια. Μια εβδομάδα αργότερα, η κατάληψη Ευαγγελισμού δέχεται νέα επίθεση, μετά την προηγούμενη εκκένωση της στις 30 Σεπτεμβρίου 2023, που είχε ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό συντρόφου, μετά από πτώση του στο κενό, από την ταράτσα του τριώροφου κτιρίου, μετά
από δολοφονική επίθεση των δυνάμεων καταστολής. Η κατάληψη Ευαγγελισμού επιτελεί ένα ζωντανό κύτταρο του αγώνα. Η εκκένωση της δεν είναι απλώς μια επίθεση σε ένα κτίριο, αλλά μια προσπάθεια εξάλειψης της μνήμης και της συνέχειας του αγώνα. Την ίδια ημέρα, το στέκι φυσικού του ΑΠΘ γίνεται επίσης στόχος καταστολής. Εκκενώνεται και τις επόμενες ημέρες ακολουθούν μεθοδεύσεις εκφοβισμού από μπάτσους και πρυτανεία, σε μια ευρύτερη προσπάθεια αποστείρωσης του πανεπιστημιακού χώρου από κάθε εστία αντίστασης, με πρόφαση τη δημιουργία κέντρου φιλοξενίας ΑΜΕΑ και συνοδών, όπως αναφέρει η επιγραφή που πέρασαν μετά το άδειασμα του χώρου, σε ένα συγκρότημα οπου η πρόσβαση ΑΜΕΑ ατόμων είναι αδύνατη. Η εκκένωση του Στεκιου φυσικού, ενισχύει την εικόνα που οραματίζεται η εξουσία για τα πανεπιστήμια: αποστειρωμενοι, ιδρυματοποιημενοι χώροι, όπου δεν εδαφικοποιειται καμία κοινωνικοπολιτική δράση και οτιδήποτε δε συμβαδίζει με την <<ιδεατή>> εικόνα, θα αποκόπτεται. Τέσσερις ημέρες αργότερα, γίνεται εκκένωση της κατάληψης εξωστρεφής, έπειτα από δηλώσεις του Χρυσοχοΐδη πως θα απαγορευτούν πολιτικές εκδηλώσεις στα
Εξάρχεια.
Από τις πρώτες κι όλας ημέρες έγινε ξεκάθαρο πως οι επιθέσεις αυτές δε θα μείνουν αναπάντητες. Μετά την εισβολή και εκκένωση του Ευαγγελισμού, σύντροφοι και συντρόφισσες ανακαταλαμβάνουν τον Ευαγγελισμό, σπάζοντας το καθεστώς φόβου, ελέγχου και σιωπής που το κράτος προσπαθεί να επιβάλει.
Στο χώρο του Στρέφη οργανώνεται διήμερο υπεράσπισης, παρά τις απαγορεύσεις και την αστυνόμευση του χώρου, με μαζική συμμετοχή αλληλέγγυου κόσμου και ισχυρή παρουσία δυνάμεων ΜΑΤ και ΟΠΚΕ στο χώρο και στις σκάλες εισόδου και εξόδου από τον Στρέφη, όπου τη δεύτερη ημέρα υπεράσπισης, την ώρα που διεξάγεται τουρνουά μπάσκετ με παιδιά, οι μπάτσοι πετάνε κρότου λάμψης και χημικά, χτυπώντας με μανία όποιον βρίσκεται στο
χώρο.
Ακολουθεί ανακατάληψη του στεκιου φυσικού. Μόλις γίνεται αντιληπτό από την υπηρεσία φύλαξης του ΑΠΘ, οι πρυτανικές αρχές δείχνοντας ξεκάθαρα την αγαστή συνεργασία με την
αστυνομία, ζητάνε επέμβαση των μπάτσων. Σε λίγα λεπτά διμοιρίες των ΜΑΤ και ΟΠΚΕ περικυκλώνουν το ΣΘΕ, ρίχνουν δακρυγόνα και κρότου λάμψης μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο σε πλήθος φοιτητών και γκρεμίζουν το στέκι φυσικού, κάνοντας ξεκάθαρο πως το αφήγημα κέντρων φιλοξενίας ΑΜΕΑ, ήταν απλά ένα επικοινωνιακό παιχνίδι για τα ΜΜΕ και πως μόνος στόχος του κράτους και της πρυτανείας ήταν η εξάλειψη κάθε μορφής αντίστασης στους πανεπιστημιακούς χώρους.
Το κράτος επιδιώκει να ξεριζώσει τα σημεία αναφοράς του αγώνα, να ανακόψει τους αυριανούς ξεσηκωμούς απέναντι σε μια αβίωτη πραγματικότητα, όπου το χρεοκοπημένο σύστημα δεν έχει τίποτα άλλο να υποσχεθεί πάρα εκμετάλλευση, εξαθλίωση και θάνατο. Υπερασπιζόμαστε τους χώρους αγώνα απέναντι σε αυτές τις επιθέσεις με αλληλεγγύη, αντίσταση και αυτοοργάνωση. Οι καταλήψεις και τα στέκια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι
αγώνα για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης. Δε θα αφήσουμε κράτος και
κεφάλαιο να καταστείλουν τις φωνές αντίστασης. Εμείς από τη μεριά μας, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους συντρόφους και τις συντρόφισσες που μάχονται για την υπεράσπιση των
δομών αγώνα και κοινωνικής ζύμωσης.
ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΜΑΧΟΝΤΑΙ.
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
10, 100, 1000ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΔΟΜΕΣ ΑΓΩΝΑ
Οι Τσιριτσάντσουλες παρουσιάζουν τη θεατρική παράσταση
Πονάει το μυαλό μου II
(Η εκδίκηση του άνθρακα)
Μία παράσταση καμπαρέ βασισμένη σε κείμενα των
Μόντυ Πάιθον, Καρλ Βάλεντιν, Άντον Τσέχοφ και Δημήτριου Παπαρρηγόπουλου
Συντελεστές
Παίζουν: Ντίνα Μαυρίδου, Νίκος Γλυκόπουλος, Μαρίνος Μουζάκης
Πρωτότυπη μουσική: Μαρίνος Μουζάκης
Αφίσα: Δημήτρης Καρλαφτόπουλος
Δραματουργία, σκηνοθεσία, μουσικές επιλογές, σκηνικά, κοστούμια, παραγωγή: Τσιριτσάντσουλες 2024
Ευχαριστούμε το αντιεξουσιαστικό, αναρχικό στέκι Αντίπνοια για τη φιλοξενία των προβών μας κι όλες τις τσιριτσάντσουλες που βοήθησαν στην παραγωγή αυτής της παράστασης.
Υπόθεση
Τι συμβαίνει; Τι είναι η ελευθερία; Τι αφυπνίζει το ναρκωμένο βερίκοκο; Τι είναι αυτό το περίεργο συναίσθημα πως ζούμε κάτι που έχουμε ξαναζήσει στο παρελθόν; Ποια είναι η ουσία του έργου του Ζαν Πολ Σαρτρ; Πώς καταστέλλεται μια κοινωνική εξέγερση κατά τη διάρκεια μιας δεξίωσης; Στο φετινό καμπαρέ μας θα έχετε το ανατριχιαστικό προνόμιο να βρείτε όλες τις απαντήσεις στα πιο βαθιά υπαρξιακά ζητήματα.
Για την παράσταση
Το 2019 αποφασίσαμε να παντρέψουμε το πνεύμα του σπουδαίου Γερμανού κωμικού του μεσοπολέμου Καρλ Βάλεντιν, με αυτό των πρωτοπόρων της δεκαετίας του 1970, βρετανών Μόντυ Πάιθον. Συγκολλητική ουσία στάθηκαν κάποια διηγήματα του Άντον Τσέχοφ που μας εξέπληξαν με το πόσα κοινά χαρακτηριστικά μοιράζονταν με τα κείμενα των Βάλεντιν και Πάιθον. Έτσι προέκυψε το καμπαρέ «Πονάει το μυαλό μου». Ένα από τα ευτυχή προβλήματα που αντιμετωπίσαμε σ’ εκείνη τη δραματουργική σύνθεση, ήταν το ποια από τα κείμενα που είχαμε συλλέξει θα έπρεπε να «κοπούν», για να κρατήσουμε την παράσταση σε κάποια ανεκτά χρονικά πλαίσια. Το υλικό ήταν πολύ και υψηλής ποιότητας. Έτσι πέντε χρόνια μετά επιστρέφουμε με ένα νέο καμπαρέ πάνω στο ίδιο πνεύμα, αξιοποιώντας κι άλλα κείμενα από αυτά που το ’19 είχαν μπει προσωρινά στο συρτάρι μας. Αυτή τη φορά στην ετερόκλητη παρέα των συγγραφέων, προσθέσαμε και τον αγαπημένο μας Δημήτριο Παπαρρηγόπουλο, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά ένα δικό του κείμενο, μια σκηνή από το θεατρικό του έργο «Αγορά».
Χτίζοντας την παράσταση με τα ίδια υλικά (τις τεχνικές του καμπαρέ, του αυτοσχεδιασμού και του κλόουν), η φετινή μας παράσταση αποτελεί σαφώς τη συνέχεια του «πονάει το μυαλό μου», στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε μια κωμωδία που καταρρίπτει τις φόρμες, ανατρεπτική, σχεδόν παράλογη, που είναι δυνατόν τόσο να σε απελευθερώσει και να φέρει την κάθαρση, όσο και να σου κάψει ολοκληρωτικά τον εγκέφαλο. Η συνέχεια επί σκηνής…
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ-ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ Δ.Μ.
που διώκεται βάσει κρατικής σκευωρίας για τις συγκρούσεις που έλαβαν χώρα έξω από
το Εφετείο στις 7 Οκτώβρη του 2020, ημέρα απόφασης στη δίκη της Χ.Α.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΜΑΡΤΗ
19.00 Εκδήλωση- συζήτηση για την επανεμφάνιση των φασιστικών συμμοριών στο δημόσιο πεδίο και τις παρακρατικές επιθέσεις, την κρατική καταστολή, τις δικαστικές διώξεις και την οργάνωση του αγώνα ενάντια στο δολοφονικό σύστημα του κράτους και των αφεντικών,
21.00 Ρεμπέτικο λάιβ για τα δικαστικά έξοδα
με τους Γ. Χατζόπουλο και Σ. Μπακλαβά
ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΡΕΒΑΝΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ-ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ Δ.Μ.
που διώκεται βάσει κρατικής σκευωρίας για τις συγκρούσεις που έλαβαν χώρα έξω από
το Εφετείο στις 7 Οκτώβρη του 2020, ημέρα απόφασης στη δίκη της Χ.Α.
Στις 7 Οκτώβρη του ‘20 πραγματοποιείται μία από τις πιο μεγαλειώδεις αντιφασιστικές
κινητοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών στον ελλαδικό χώρο. Μέσα στους δεκάδες
χιλιάδες συγκεντρωμένους ήταν και το πιο ριζοσπαστικό και μαχητικό κομμάτι των
κινημάτων που για χρόνια έβαζε αναχώματα στην επέλαση των παρακρατικών ταγμάτων
εφόδου. Η καταδίκη της Χ.Α. από τη θεσμική δικαιοσύνη, ήταν αποτέλεσμα της κοινωνικής
πίεσης και στόχευε τόσο στην επανανομιμοποίηση του συστήματος όσο και στο ξέπλυμα
του κράτους ως βασικό ενορχηστρωτή των παρακρατικών επιθέσεων.
Την ώρα ανακοίνωσης της απόφασης καταδίκης, ξεσπούν συγκρούσεις στη λεωφόρο
Αλεξάνδρας με τις δυνάμεις καταστολής να επιτίθονται στους χιλιάδες συγκεντρωμένους.
Έπειτα, η Κρατική Ασφάλεια εκκίνησε έρευνα για τη στοχοποίηση αγωνιστών που
συμμετείχαν στη συγκέντρωση, καλλιεργώντας τη θεωρία των δύο άκρων. Αποτέλεσμα
αυτής της μεθόδευσης είναι η κρατική δίωξη του αντιφασίστα-αναρχικού Δ.Μ. που
δικάζεται βάσει ενός σαθρού κατηγορητηρίου και χωρίς πραγματικά στοιχεία με
αποκλειστικό στόχο την τρομοκράτηση και απενεργοποίηση ενός σταθερού και συνεπή
αγωνιστή.
Μέσα σε μια συνθήκη όπου όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια αποκλείονται από την
πρόσβαση στα πεδία παροχής κοινωνικών αγαθών – υγεία, παιδεία,τροφή, στέγαση – και
με κυρίαρχα αφηγήματα τον ρατσισμό, τον ατομικισμό, τη μισαλλοδοξία και τον κοινωνικό
κανιβαλισμό, η κρατική καταστολή εντείνεται.Το ίδιο το κράτος που δολοφονεί στα τρένα,
στα χερσαία και υδάτινα σύνορα, στα αστυνομικά τμήματα επιστρατεύει για άλλη μία φορά
τα παρακρατικά ταγμάτα εφόδου στο πλαίσιο της ευρύτερης αντιεξεγερτικής εκστρατείας
προκειμένου να λειτουργήσουν επικουρικά ως αντεπαναστατικός μηχανισμός για την
αναχαίτιση της έκφρασης της κοινωνικής δυσαρέσκειας και επιχειρώντας το τσάκισμα όσων
σηκώνουν το ανάστημά τους και αγωνίζονται ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική
βαρβαρότητα.
Ο Δ.Μ. είναι ένας από εμάς και την επίθεση που δέχεται την αντιλαμβανόμαστε ως επίθεση
απέναντι σε όλες και όλους μας, απέναντι στους δεκάδες χιλιάδες που βρέθηκαν εκείνη την
ημέρα έξω από το Εφετείο, σε όσους συνεχίζουν τον αδιαπραγμάτευτο, μαχητικό,
ριζοσπαστικό αγώνα απέναντι σε κράτος, κεφάλαιο και φασίστες.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ,ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ
Συγκέντρωση: Πέμπτη 20/3, 18:30, Προπύλαια
Δίκη: Τετάρτη 26/3, 09:00 Ευελπίδων
Αναρχικό/ Αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια, Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, Αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος Pasamontana, Πρωτοβουλία αναρχικών φοιτητών/-τριών Αθήνας
![[Αφίσα] Ούτε στα Πετράλωνα, ούτε πουθενά| Αντιφασιστική συνέλευση Πετραλώνων και γύρω περιοχών](https://stekiantipnoia.squathost.com/wp-content/uploads/2025/03/anoixti_antifasistiki_antipnoia-768x1097.jpg "[Αφίσα] Ούτε στα Πετράλωνα, ούτε πουθενά| Αντιφασιστική συνέλευση Πετραλώνων και γύρω περιοχών")
Ο φασιμός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του κράτους και του κεφαλαίου. Είναι η ακραία έκφανση του κρατικοκαπιταλιστικού συστήματος, ενός συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης, στοχεύοντας στη διαίρεση των από τα κάτω και στο εκφοβισμό της κοινωνικής πλειοψηφίας. Πάγια τακτική του κράτους είναι να χρησιμοποιεί τουσ παρακρατικούς μηχανισμούς, παράλληλα με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής- με επιθέσεις σε βάρος προσφύγων και μεταναστών, σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα, σε αγωνιστές/στριες- για να τρομοκρατήσουν όσους αγωνίζονται και να αναχαιτίσει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις που αναπτύσσονται απέναντι στη λεηλασία κάθε πεδίου της κοινωνικής καθημερινότητας (σχολεία, σχολές, νοσοκομεία, βουνά, λόφοι και πλατείες) και ενάντια στη φτώχεια και τους αποκλεισμούς απ’τα στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά. Τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε την επανεμφανίση των φασιστικών συμμοριών στο δημόσιο χώρο και την όξυνση της κυρίαρχης προπαγάνδας που προωθεί την συντηρητικοποίηση της κοινωνίας με τη διάχυση της ρητορικής μίσους, της μισαλλοδοξίας και του κανιβαλισμού με στόχο τον εκφασισμό της κοινωνίας.
Ο αντιφασιστικός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι αντιεξουσιαστικός, μαχητικός, κοινωνικός και ταξικός, ως κομμάτι του ευρύτερου αγώνα απέναντι στο σάπιο σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Να υψώσουμε οδοφράγματα αντίστασης και αλληλεγγύης σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας, στα σχολεία, τις σχολές, τις γειτονιές, τους εργασιακούς χώρους, στους δρόμους!
Για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς φασίστες.
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ
Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
Αντιφασιστική συνέλευση Πετραλώνων και γύρω περιοχών
Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ
Παρασκευή 5/3, στις 20.30
Κείμενο καλέσματος για τη δημιουργία της αντιφασιστικής συνέλευσης στις γειτονιές μας
Ούτε στα Πετράλωνα, ούτε πουθενά. Τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά!
Ως αναρχικό – αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια καλούμε σε συνέλευση για τη δημιουργία αντιφασιστικής συνέλευσης. Απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους και όλες τους εργαζόμενους/ες, φοιτητές/τριες, μαθητές/τριες, άνεργους/ες για τη συσπείρωση των ελευθεριακών δυνάμεων στις γειτονιές μας. Με στόχο τη συντονισμένη και συλλογική αντίσταση απέναντι στα φασιστικά, παρακρατικά δεκανίκια κράτους και αφεντικών και την επίτευξη της μέγιστης οργάνωσης που απαιτούν οι καιροί μας για το χτίσιμο μίας σταθερής και συνεχούς παρέμβασης στο κοινωνικό πεδίο που θα βάζει αναχώματα στη διάχυση της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού, στην καλλιέργεια του κοινωνικού εκφασισμού, στην επανεμφάνιση των φασιστών στο δημόσιο πεδίο.
Ο φασισμός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του κράτους και του κεφαλαίου. Είναι ο βίαιος βραχίονας ενός συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης, η ακραία έκφανση του κράτους και του κεφαλαίου για να διασπάσει και να εκφοβίσει την κοινωνική πλειοψηφία. Πάγια τακτική του κράτους είναι να χρησιμοποιεί τους παρακρατικούς του μηχανισμούς, παράλληλα με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής για να αναχαιτίσει τους αγώνες και να τρομοκρατήσει όσους συμμετέχουν σε αυτούς. Στο πλαίσιο αυτό, παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια την επανεμφάνιση των φασιστικών συμμοριών στο δημόσιο χώρο και την κυρίαρχη προπαγάνδα να προωθεί την συντηριτικοποίηση της κοινωνίας με την διάχυση της ρητορικής μίσους, της μισαλλοδοξίας και του κανιβαλισμού με στόχο τον εκφασισμό της κοινωνίας.
Μετά την αναδίπλωσή τους έπειτα από τη δολοφονία του Π.Φύσσα, επιχειρούν εκ νέου να επανεμφανιστούν οι νεοναζιστικές συμμορίες, από τα εθνικιστικά συλλαλητήρια και τις αντιεμβολιαστικές, ανορθολογικές συγκεντρώσεις την περίοδο της πανδημίας μέχρι και σήμερα, που εμφανίζονται όλο και συχνότερα στις πόλεις και στις γειτονιές μας. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η μεγαλύτερη κινητικότητα από τα νεοναζιστικά ανδρείκελα κράτους και αφεντικών τους τελευταίους δύο μήνες στην περιοχή των Πετραλώνων. Ενδεικτικά, έβαψαν το μισαλλόδοξο σύμβολό τους στην πρόσοψη του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού στεκιού Αντίπνοια, έσπασαν την, τοποθετημένη εδώ κι ένα χρόνο, πλακέτα που είχε αναρτηθεί στη μνήμη του δολοφονημένου από νεοναζί Σ.Λουκμάν, κατέβασαν πανό ενώ εμφανίζονται σε διάφορους τοίχους φασιστικά αυτοκόλλητα ή στοχάδια, που φυσικά, από κόσμο της γειτονιάς που είναι σε επαγρύπνηση, σβήνονται.
Το κάλεσμα μας αφορά μια δομή οριζόντια, με χαρακτήρα αντιιεραρχικό που θα προχωρά σε κινητοποιήσεις, δράσεις, παρεμβάσεις με βάση την αυτοοργάνωση και τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης, μακριά από θεσμούς και διαμεσολαβητές. Αντιλαμβανόμενοι πως ο αντιφασιστικός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι αντιεξουσιαστικός, μαχητικός, κοινωνικός και ταξικός, ως κομμάτι του ευρύτερου αγώνα απέναντι στο σάπιο σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης, να υψώσουμε οδοφράγματα αντίστασης και αλληλεγγύης σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας, στα σχολεία, τις σχολές, τις γειτονιές, τους εργασιακού χώρους, στους δρόμους!
Για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς φασίστες.
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ
Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
¡NO PASARÁN!
