O πόλεμος κράτους και αφεντικών για την υποταγή της κοινωνίας συνεχίζεται και κλιμακώνεται… τα οδοφράγματα των αυτοοργανωμένων-συλλογικών-αντισυστημικών αγώνων ανοίγουν δρόμους
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΤΑΙ
Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της 48ωρης απεργίας αποτελούν συνέχεια των κοινωνικών και ταξικών συγκρούσεων των τελευταίων χρόνων. Εμπεριείχε τις εμπειρίες που είχαμε κατακτήσει, τη συσσωρευμένη οργή των καταπιεσμένων ως αποτέλεσμα της όξυνσης της επίθεσης που δέχονται. Μας τροφοδότησε με ακόμα περισσότερη εμπειρία, με ακόμα περισσότερη οργή. Η συνολική κρίση και το αδιέξοδο του συστήματος έγιναν περισσότερο διακριτά από ποτέ και η ανάγκη για συνολική ανατροπή ακόμα πιο επιτακτική.
Αυτές τις δύο μέρες όσοι ήμασταν εκεί, ήμασταν αποφασισμένοι. Η επιμονή και η αποφασιστικότητα που διακατείχε το σύνολο του κόσμου φάνηκε από την πρώτη στιγμή. Πολλές δεκάδες χιλιάδες κόσμου, πολλά και διαφορετικά οργανωμένα κομμάτια (σωματεία, λαϊκές συνελεύσεις των γειτονιών, ο κόσμος που έμενε στην πλατεία και συμμετείχε στις διαδικασίες του Συντάγματος, συλλογικότητες και οργανώσεις), καταφέραμε και σταθήκαμε το ένα δίπλα στο άλλο, καταφέραμε με εξαιρετικό σθένος και επιμονή να αντέξουμε για ώρες μια καταστολή πρωτοφανή για τη μεταπολίτευση σε βιαιότητα και ένταση. Το σκηνικό της πλατείας Συντάγματος θύμιζε σκηνικό πολέμου. Οι δεκάδες συλληφθέντες αυτές τις δύο μέρες, η ξεκάθαρα εκδικητική απόφαση για επιβολή εγγύησης 700.000 ευρώ!!! στον αναρχικό Μανώλη Λιόλιο, οι 500 και πλέον τραυματίες από τις επιθέσεις της αστυνομίας, η τεράστια ποσότητα χημικών που χρησιμοποίησαν, οι επιθέσεις στο ιατρείο που είχε στηθεί αλλά και στους ίδιους τους διασώστες, οι ξυλοδαρμοί αδιακρίτως όσων βρίσκονταν στους δρόμους αποδεικνύουν πως κράτος και αφεντικά αντιμετωπίζουν το σύνολο της κοινωνίας ως εχθρό.
Οι δράσεις της Λαϊκής Συνέλευσης Κατοίκων για τις επόμενες δύο εβδομάδες
Στη λαϊκή συνέλευση της Πέμπτης 14 Ιουλίου συμμετείχαν γύρω στα 100 άτομα και η κουβέντα περιστράφηκε γύρω απο τη δημιουργία δομών και την ταυτόχρονη ανάπτυξη αντιστάσεων ενάντια στην καθημερινή λεηλασία των ζωών μας. Η συνέλευση αποφάσισε μια σειρά δράσεων (παρέμβαση σε μέσα μαζικής μεταφοράς, παρέμβαση ενάντια στις συγχωνέυσεις παιδικών σταθμών), χαριστικό παζάρι κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα, συλλογική κουζίνα κάθε Κυριακή, τη δημιουργία δύο ομάδων εργασίας μία για το ζήτημα της τροφής και μια για προβολές ταινιών. Υπήρξαν κι άλλες προτάσεις οι οποίες θα κουβεντιαστούν σε επόμενες συνελεύσεις.
Επόμενη λαϊκή συνέλευση την Παρασκευή 22 Ιουλίου στη πλατεία Μερκούρη στις 8μμ.
Συνεχίζονται οι δράσεις στις γειτονιές μας, τίποτα δεν τελείωσε…
Όλοι στους δρόμους-όλοι στις πλατείες.
Όλοι μαζί μπορούμε τα πάντα.
Τίποτα δεν τελείωσε…όλα συνεχίζονται.
Τριτη 28 & Τετάρτη 29 Ιουνίου 48η απεργία…Όλοι στους δρόμους
Συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις-μπλοκαρίσματα-συγκρούσεις-αποκλεισμοί…48 ώρες στους δρόμους και στις πλατείες για να ανατρέψουμε τους σχεδιασμούς τους. Για μια κοινωνία ισότητας-αλληλεγγύης-ελευθερίας.
Το στέκι Αντίπνοια στηρίζει και συμμετέχει:
Τριτη 28-6:
- 7:30πμ συγκέντρωση στο πολιτιστικό κέντρο Μελίνα Μερκούρη και παρεμβάσεις σε εργασιακούς χώρους. Λαϊκή Συνέλευση Κατοίκων Θησείου-Πετραλώνων-Κουκακίου
- 10:30πμ ΗΣΑΠ Πετραλώνων και πορεία προς το Σύνταγμα. Λαϊκή Συνέλευση Κατοίκων Θησείου-Πετραλώνων-Κουκακίου
- 11:00πμ συγκέντρωση και πορεία απο το Μουσείο. Συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση
Τετάρτη 29-6
- 7:30πμ συγκέντρωση στον ΗΣΑΠ Πετραλώνων και πορεία προς το Σύνταγμα. Λαϊκή Συνέλευση Κατοίκων Θησείου-Πετραλώνων-Κουκακίου
- 6:00μμ συγκέντρωση και πορεία απο τα Προπύλαια. Συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση
Ραντεβού στους Δρόμους…
Από το «Περιβολάκι» στο Κουκάκι… 21/06/2011
Ενημέρωση απο το blog: http://sinoikiesfilopappou.wordpress.com/
Φαίνεται πώς σε αυτές τις γειτονιές υπάρχει μεγάλη ανάγκη από τους κατοίκους για λαϊκές συνελεύσεις. Για να δημιουργηθεί εκείνο το έδαφος όπου θα μπορούμε να συνομιλούμε και να γνωριζόμαστε με τον γείτονά μας, με την γειτόνισσά μας. Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να μοιάζει απλά με κατάθεση ψυχής, να φύγουν τα συσσωρευμένα εσώτερα, μπορεί, όμως, κάποιος να προεξοφλήσει ότι το παραπάνω βήμα δεν μπορεί να γίνει;
Το απόγευμα της Τετάρτης ήταν σειρά της πλατείας «Περιβολάκι», στο Κουκάκι, να φιλοξενήσει μία ακόμη λαϊκή συνέλευση κατοίκων των γειτονιών μας. Αρκετός και πάλι ο κόσμος, καμιά 150αριά άτομα, με πολλές καινούργιες φιγούρες, κατοίκους της περιοχής.
Εντάξει, μπορεί η συνέλευση να χρειάζεται ακόμη αρκετή δουλειά για να χαράξει κατευθύνσεις, υπάρχει όμως μία συγκυρία την οποία ούτε να την αγνοήσεις μπορείς, ούτε και να παρακάμψεις τις απαιτήσεις των καιρών.
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις που ακούστηκαν στη συζήτηση είναι η δημιουργία μία ξεχωριστής συνέλευσης της γειτονιάς του Κουκακίου, στη βάση της ενεργοποίησης και διατήρησης μίας συνέχειας στην κίνηση στη γειτονιά. Μέσα στα χρόνια είναι η πρώτη φορά που μπαίνει το ζήτημα της συγκρότησης μίας δομής λαϊκής συνέλευσης αυτού καθεαυτού στο Κουκάκι, ζήτημα το οποίο λόγω έλλειψης χρόνου μετατέθηκε να συζητηθεί στο άμεσο μέλλον.
Η ποιοτική και ποσοτική ανανέωση των λαϊκών συνελεύσεων, το ξεπέρασμα της απάθειας και της ανάθεσης, είναι ένα ζητούμενο. Ένα δεύτερο ζητούμενο είναι η συνέχεια στην κίνηση μίας διαδικασίας για να μπορέσει να θέσει βάσεις και προοπτικές. Και σήμερα αποδείχθηκε λίγο δύσκολος ο συγκερασμός και των δύο. Κάπου εκεί μπήκε σφήνα και η πρόταση που περιγράφηκε στην παραπάνω παράγραφο.
Το επόμενο ραντεβού της λαϊκής συνέλευσης ανανεώθηκε για το βραδάκι της Παρασκευής (στις 8 μ.μ.) στο Θησείο, Ηρακλειδών και Ερυσίχθονος (στα αρχαία). Ας είμαστε εκεί.