Προβολές 3-7 & 10 Μάρτη στο χώρο του στεκιού των ταινιών της Αλίντας Δημητρίου και συζήτηση με θέμα οι γυναίκες στην αντίσταση.
Προβολές 3-7 & 10 Μάρτη στο χώρο του στεκιού των ταινιών της Αλίντας Δημητρίου και συζήτηση με θέμα οι γυναίκες στην αντίσταση.
Προβολές 3-7 & 10 Μάρτη στο χώρο του στεκιού των ταινιών της Αλίντας Δημητρίου και συζήτηση με θέμα οι γυναίκες στην αντίσταση.
Προβολές 3-7 & 10 Μάρτη των ταινιών της Αλίντας Δημητρίου και συζήτηση στις 10 Μαρτη με θέμα οι γυναίκες στην αντίσταση.
Προβολές 3-7 κ’ 10 Μάρτη των ταινιών της Αλίντας Δημητρίου και συζήτηση με θέμα οι γυναίκες στην αντίσταση.
Θα μπορούσε να θεωρηθεί καθαρά τεχνητή η προσπάθεια να απομονωθεί ο ρόλος των γυναικών σε μια σειρά ιστορικών γεγονότων. Ωστόσο υπάρχει ένας σοβαρός λόγος για τον οποίο η προσπάθεια αυτή πρέπει να γίνεται. Και ο λόγος είναι ότι οι ιστορικοί όταν γράφουν είτε για « ανθρώπους» είτε για «εργάτες» δεν αναφέρονται στις γυναίκες, τουλάχιστον στην ίδια έκταση με τους άντρες.
Μέσα σ’ έναν εχθρικό, πατριαρχικό κόσμο, η γυναικεία συνείδηση αιωρούμενη ξεκομμένη από τις ρίζες της, αναζητά απεγνωσμένα εκείνο που αποτέλεσε πάντα το πιο δυνατό κίνητρο των καταπιεσμένων: την πεποίθηση ότι η μοίρα τους δεν είναι απόρροια της φυσικής αναλλοίωτης τάξης των πραγμάτων, αλλά μια ιστορικά καθορισμένη κατάσταση που μπορεί να αλλάξει με την συνειδητή επέμβαση των ανθρώπων. Αλλά η ανθρώπινη ιστορία, στην οποία οι γυναίκες ψάχνουν να θεμελιώσουν μια τέτοια πεποίθηση, είναι η ιστορία των αντρών ή, στην καλύτερη περίπτωση, η ιστορία της ταξικής καταπίεσης -ποτέ όμως της έμφυλης. Η δική τους ιστορία δεν είναι γραμμένη. Η δική τους ιστορία δεν θα υπάρξει αν δεν την φέρουν οι ίδιες στο φώς.
Άμεση απελευθέρωση των προφυλακισμένων της 12ης Φλεβάρη και απόσυρση όλων των κατηγοριών. Διαρκείς-αυτοοργανωμένοι-χειραφετημένοι-ριζοσπαστικοί αγώνες για την γενικευμένη κοινωνική αυτοδιεύθυνση.
ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 12ης ΦΛΕΒΑΡΗ
Το προηγούμενο διάστημα της ψήφισης της δανειακής σύμβασης έλαβε χώρα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ μια απίστευτης έντασης πλύση εγκεφάλου προκειμένου να πειστεί ο κόσμος να σκύψει το κεφάλι στις επιλογές των ντόπιων και ξένων αφεντικών και να αποδεχθεί τις νέες συνθήκες εξαθλίωσης που του επιβάλουν. Η κορύφωσή της προπαγάνδας αυτής έγινε με τις ομιλίες στη βουλή του πρωθυπουργού Παπαδήμου και των πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση των τραπεζιτών και των καναλαρχών. Το κύριο στοιχείο της επιχειρηματολογίας τους εστιάστηκε στο «τι θα πάθουμε αν δεν ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση και χρεοκοπήσει η χώρα». Όλη αυτή όμως η κινδυνολογία δεν ήταν αρκετή για να κρατήσει τον κόσμο μακριά απ’ τους δρόμους.
Την Κυριακή 12 Φλεβάρη εκατοντάδες χιλιάδες κατέβηκαν στο κέντρο της πρωτεύουσας αψηφώντας έμπρακτα το ψευτοδίλλημα της κυριαρχίας «συναίνεση ή χρεοκοπία», την ίδια ώρα που οι αυτόκλητοι «σωτήρες», για πολλοστή φορά ετοιμάζονταν «να μας σώσουν». Η συγκέντρωση της Κυριακής ήρθε σε ευθεία αντιπαράθεση με τις κυρίαρχες πολιτικές του Κράτους και του Κεφαλαίου, οι οποίες, μέσα στα πλαίσια της υφιστάμενης συνολικής δομικής κρίσης του συστήματος οδηγούν στην εξαθλίωση τους εργαζόμενους αλλά και το μεγαλύτερο μέρος των κατώτερων λαϊκών στρωμάτων.
Συγκέντρωση – μοτοπορεία αλληλεγγύης για Χαλυβουργία, Λουκίσα, 3Ε Εκτυπωτική και ΑΛΤΕΡ Σάββατο 18/02 στις 12.00 στο Άλσος Κηφισιάς (πάνω από το σταθμό ΗΣΑΠ)
ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΗΡΥΞΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Το σφυροκόπημα στο σώμα της εργατικής τάξης και της κοινωνίας δεν έχει τελειωμό. Τα αφεντικά, με φόντο το νέο Μνημόνιο μεταξύ ελληνικού κράτους και τρόικας, εντείνουν την επίθεσή τους με την πλήρη ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων (κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, περικοπές μισθών, απολύσεις, εκ περιτροπής εργασία, προσφυγές στο άρθρο 99, κ.τ.λ.). Η άγρια εκμετάλλευση όμως δε σταματά εκεί, αφού συνοδεύεται από χαράτσια, αυξήσεις σε φόρους και βασικά αγαθά επιβίωσης, εξωθώντας ολοένα και μεγαλύτερα στρώματα στην εξαθλίωση και τη φτώχεια.
Απέναντι στην επιχείρηση για το ξεζούμισμα της τάξης μας, σε πολλούς κλάδους το τελευταίο διάστημα στήνονται δυναμικά αναχώματα και ξεσπούν σκληροί αγώνες με απεργίες διαρκείας, καταλήψεις, επισχέσεις, διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις. Στα εργοστάσια της Χαλυβουργίας, της Λουκίσας, της 3Ε Εκτυπωτικής και στο σταθμό του ΑΛΤΕΡ, οι εργαζόμενοι έχουν πάρει την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους και συνεχίζουν να διαβαίνουν τον δρόμο της ανυποχώρητης αντίστασης μέχρι τη δικαίωση.
Όσοι δε σκύβουν το κεφάλι στα εργοστάσια, τα γραφεία και τις γειτονιές, ανοίγουν δρόμους για να ξεπεράσουμε το φόβο και την τρομοκρατία, να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε συλλογικά. Δίνουν το έναυσμα για την εξάπλωση και ενίσχυση των εστιών αντίστασης σε κάθε εργασιακό χώρο, για να αναχαιτίσουμε την εντεινόμενη υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης και την υποβάθμιση των ζωών μας.
ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, με την ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ, την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και τη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ των συμφερόντων μας
Σωματεία Βάσης, εργατικές ομάδες & Συνελεύσεις, εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες
Συγκέντρωση – μοτοπορεία αλληλεγγύης για Χαλυβουργία, Λουκίσα, 3Ε Εκτυπωτική και ΑΛΤΕΡ.
Συγκέντρωση – μοτοπορεία αλληλεγγύης για Χαλυβουργία, Λουκίσα, 3Ε Εκτυπωτική και ΑΛΤΕΡ
Σάββατο 18/02 στις 12.00 στο Άλσος Κηφισιάς (πάνω από το σταθμό ΗΣΑΠ)
ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΗΡΥΞΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Το σφυροκόπημα στο σώμα της εργατικής τάξης και της κοινωνίας δεν έχει τελειωμό. Τα αφεντικά, με φόντο το νέο Μνημόνιο μεταξύ ελληνικού κράτους και τρόικας, εντείνουν την επίθεσή τους με την πλήρη ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων (κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, περικοπές μισθών, απολύσεις, εκ περιτροπής εργασία, προσφυγές στο άρθρο 99, κ.τ.λ.). Η άγρια εκμετάλλευση όμως δε σταματά εκεί, αφού συνοδεύεται από χαράτσια, αυξήσεις σε φόρους και βασικά αγαθά επιβίωσης, εξωθώντας ολοένα και μεγαλύτερα στρώματα στην εξαθλίωση και τη φτώχεια.
Απέναντι στην επιχείρηση για το ξεζούμισμα της τάξης μας, σε πολλούς κλάδους το τελευταίο διάστημα στήνονται δυναμικά αναχώματα και ξεσπούν σκληροί αγώνες με απεργίες διαρκείας, καταλήψεις, επισχέσεις, διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις. Στα εργοστάσια της Χαλυβουργίας, της Λουκίσας, της 3Ε Εκτυπωτικής και στο σταθμό του ΑΛΤΕΡ, οι εργαζόμενοι έχουν πάρει την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους και συνεχίζουν να διαβαίνουν τον δρόμο της ανυποχώρητης αντίστασης μέχρι τη δικαίωση.
Όσοι δε σκύβουν το κεφάλι στα εργοστάσια, τα γραφεία και τις γειτονιές, ανοίγουν δρόμους για να ξεπεράσουμε το φόβο και την τρομοκρατία, να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε συλλογικά. Δίνουν το έναυσμα για την εξάπλωση και ενίσχυση των εστιών αντίστασης σε κάθε εργασιακό χώρο, για να αναχαιτίσουμε την εντεινόμενη υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης και την υποβάθμιση των ζωών μας.
ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
με την ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ, την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και τη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ των συμφερόντων μας
Σωματεία Βάσης, εργατικές ομάδες & Συνελεύσεις, εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες
