Στις 20/4 στην ιστοσελίδα του Πρώτου Θέματος δημοσιεύτηκε λίστα με όλα τα ονόματα των μαρτύρων κατηγορίας στη δίκη της ΧΑ. Μια κίνηση χωρίς προηγούμενο που σκοπό έχει να στοχοποιήσει τους μάρτυρες κατηγορίας, πολλοί εκ των οποίων θύματα επιθέσεων των φασιστικών καθαρμάτων της ναζιστικής γκρούπας. Δεν μιλάμε καν για ένα ρεπορτάζ σε σχέση με την υπόθεση που μεταξύ άλλων αναφέρει και τα ονόματα των μαρτύρων, πράγμα που έχει πραγματοποιηθεί στο παρελθόν από έτερους έμμισθους ρουφιάνους. (βλ.Ζούγκλα Μάρτη του ‘14,όπου δημοσιεύθηκαν τα ονόματα των μαρτύρων στο πρώτο δικαστήριο της υπόθεσης για την επίθεση στο στέκι) αλλά για τη μεμονωμένη δημοσιοποίηση των στοιχείων τους. Πρόκειται για μία ξεκάθαρη κίνηση που επιχειρεί να τρομοκρατήσει τους μάρτυρες εν όψει των καταθέσεών τους και της έκθεσή τους στις ορέξεις των νεοναζιστικών ταγμάτων εφόδου.

Από την πλευρά μας δεν είναι η πρώτη φορά που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αντίστοιχες καταδοτικές πρακτικές από έμμισθους κονδυλοφόρους. Η πολιτική μας ταυτότητα ως αναρχικοί/ές και αγωνιστές/στριες είναι αυτή που μας βάζει στο στόχαστρο του καθεστώτος. Ήταν η θέση μάχης που έχουμε πάρει στον ταξικό κοινωνικό πόλεμο αυτή που έφερε πριν από 7 χρόνια τους θρασύδειλους μαχαιροβγάλτες στην πόρτα μας, και είναι αυτή η ίδια που στοχοποιείται, δημοσιεύοντας/ρουφιανεύοντας, τα στοιχεία συντρόφων και συντροφισσών μας.

Δεν θα γίνουμε όμως ξαφνικά μελή του συλλόγου “πεσόντες από τα σύννεφα”. Γνωρίζουμε πολύ καλά το ρόλο της συγκεκριμένης πατσαβουροφυλλάδας και του γλοιώδη εκδότη της. Αυτού, που όχι μόνο δεν αναφέρθηκε ποτέ σε καμία από τις εκατοντάδες επιθέσεις των νεοναζιστικών τραμπούκων σε μετανάστες, αλλά προμόταρε τη φασιστική οργάνωση προπαγανδίζοντας με ρεπορτάζ το στημένο “κοινωνικό” έργο της ΧΑ, που μέσα από life style ρεπορτάζ στα σαλόνια της εφημερίδας παρουσίαζε το “ανθρώπινο” πρόσωπο των παρακρατικών δολοφόνων. Αυτού που χαριεντιζόταν με τον Καιάδα ανάμεσα σε σεξιστικά βίντεο και σαχλαμαρίζον χιούμορ αμέσως μετά το «εγέρθειτω», που έβγαλε τη φωτογραφία του νεκρού Π. Φύσσα για να πουλήσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες φύλλα. Αυτού, του κολλητού μεγαλοεπιχειρηματιών, συνεργάτη του χρηματοδότη της ΧΑ Αναστάσιου Πάλλη, μιζαδόρου , εκβιαστή, με καταθέσεις εκατομμυρίων ευρώ στις τράπεζες της Ελβετίας.

Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα λοιπόν, αλλά ούτε και τρομοκρατούμαστε. Και αυτό δεν οφείλεται σε καμία “υπερφυσική” δύναμη , ούτε σε κανένα υποτιθέμενο “γενετικό χάρισμα” κληρονομημένο από “ένδοξους” και “χαρισματικούς” προγόνους. Αλλά στην πίστη στον αγώνα για έναν άλλο κόσμο, έξω και ενάντια σ’ αυτά που πρεσβεύει ο Θ. Αναστασιάδης και οι όμοιοί του. Είναι η αλληλεγγύη και τα ιδανικά του αγώνα για ελευθεριά, ισότητα, κοινωνική δικαιοσύνη που μας κάνουν να στεκόμαστε όρθιοι και χωρίς φόβο απέναντι σε κράτος και αφεντικά και στα παρακρατικά τους μαντρόσκυλα.

Κύριε Θέμο, λοιποί παρακρατικοί φρουροί του καθεστώτος ήμασταν, είμαστε και θα παραμείνουμε ΕΔΩ, στο δρόμο και στα οδοφράγματα να πολεμάμε τον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον συντηρεί. Όπως είπαμε, ξέρουμε πολύ καλά ότι αποτελούμε μόνιμο στόχο της καταστολής, κρατικής και παρακρατικής. Να μην ξεχνάτε όμως πως και εσείς, καθώς και το σινάφι σας, αποτελείτε διαρκή στόχο του κόσμου του αγώνα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, ΣΕ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ

ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΑΝΤΙΘΕΣΜΙΚΟΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ-ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Την Κυριακή 26/04, γύρω στις 10 το βράδυ, ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος «επί τα πρόσω» που στεγάζεται στο κέντρο της Πάτρας, δέχτηκε οργανωμένη επίθεση από μια ομάδα 15 περίπου τραμπούκων. Η απάντηση ήταν άμεση από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που εκείνη την ώρα πραγματοποιούσαν συνέλευση στο χώρο. Υπερασπίστηκαν με αποφασιστικότητα τη δομή τους, τις διαδικασίες τους και τη σωματική ακεραιότητα όσων βρισκόντουσαν εκεί. Απώθησαν τους τραμπούκους, που το μόνο που κατάφεραν ήταν να προκαλέσουν ασήμαντες υλικές ζημιές στο χώρο. Αμέσως μετά την επίθεση δεκάδες αλληλέγγυοι συγκεντρώθηκαν στο χώρο και πραγματοποιήθηκε πορεία στη γειτονιά.

Η επίθεση στο στέκι «επί τα πρόσω» είναι μια επίθεση σε ένα από τα πολυάριθμα υπάρχοντα κέντρα αγώνα, εκείνα τα ορατά σημεία και κέντρα αναφοράς και συνεύρεσης όσων είναι κομμάτι του αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση.

Από μεριά μας εκφράζουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη στους συντρόφους και συντρόφισσες από το «επί τα πρόσω», που μοιραζόμαστε τον κοινό αγώνα για ένα κόσμο αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας, καθώς και επίσης σε όσους συντρόφους έχουν δεχτεί επίθεση από αντίστοιχα υποκείμενα με παρόμοια τραμπούκικη συμπεριφορά και αντίληψη. Η στάση μας απέναντι σε τέτοιες λογικές και κουλτούρες δεν μπορεί παρά να είναι ξεκάθαρη. Η συνέχιση του αγώνα είναι η καλύτερη ένδειξη αλληλεγγύης από πλευρά μας, αλλά δεν ξεχνάμε ότι και η περιφρούρηση της κινηματικής μας παρουσίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι του.  Μέσα από τις εμπειρίες του αγώνα, έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε την κρατική αλλά και παρακρατική καταστολή. Επομένως όποιος ψάχνει την ευκαιρία για να μας επιτεθεί να γνωρίζει πολύ καλά πως θα μας βρίσκει διαρκώς απέναντί του.

Τέλος, σε μια περίοδο στην οποία η επίθεση κράτους και κεφαλαίου ενάντια στην κοινωνία οξύνεται διαρκώς, όπου καλλιεργείται και επιβάλλεται από τα πάνω ο κοινωνικός κανιβαλισμός, όπου η αναπαραγωγή της βίας του συστήματος εντείνεται, κρίνουμε πως τέτοιες επιθέσεις συνεισφέρουν στο έργο της εξουσίας, στην προσπάθεια της να καταστείλει το σύνολο του κόσμου του αγώνα, στοχεύοντας ιδιαίτερα στα πιο ριζοσπαστικά του κομμάτια. Όσο και να το προσπαθούν όμως, ας το γνωρίζουν πολύ καλά, πως δεν θα τους κάνουμε το χατίρι. Ο κόσμος του κινήματος θα απαντά με την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα σε κάθε προσπάθεια εκφοβισμού και υποταγής. Θα βρίσκεται στους δρόμους, στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας παλεύοντας για την κοινωνική χειραφέτηση και την επανάσταση. Ο αγώνας θα νικήσει.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΧΩΡΟ «ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ»

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΜΠΟΥΚΩΝ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ-ΙΣΟΤΗΤΑΣ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

αναρχικό- αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΥ

ΠΟΥ ΔΕΧΘΗΚΕ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ Δ

Το Δεκέμβρη του 2009 συμπληρωνόταν ένας χρόνος από τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου και την εξέγερση που ακολούθησε.Ο Δεκέμβρης του 2008 ήταν η κραυγή των αποκλεισμένων, των απόκληρων, των συνειδητοποιημένων. Όλων αυτών που τη σφαίρα του Κορκονέα την είδαν σαν τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Σκίζοντας της κοινωνικές ταυτότητες που τους αποδίδουν, χωρίς κανένα μερικό αίτημα, απαλλαγμένοι από το ψευτοδίλημα περί νόμιμης και παράνομης δράσης, παρά μόνο ουρλιάζοντας με κάθε τρόπο «τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα».Καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου γίναμε μάρτυρες της διαρκούς προσπάθειας του στρατοπέδου της αντεπανάστασης να ανακτήσει τον έλεγχο των εξελίξεων. Μια προσπάθεια που γινόταν σε όλα τα πεδία. Από το πιο γενικό οικονομικό πεδίο με τις κινήσεις για την προετοιμασία εφαρμογής του μνημονίου μέχρι και το πιο συγκεκριμένο πεδίο αυτό της καταστολής με τον κουκουλονόμο και την ίδρυση της ομάδας Δ.

Το φάντασμα του Δεκέμβρη εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχία στην άρχουσα τάξη και τους υποτελείς της. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα το 2009. Και μόνο η ιδέα πως το πνεύμα του Δεκέμβρη, οι πρακτικές και η διάθεση αγώνα που ξεδιπλώθηκαν τότε, βρίσκονταν ξανά στο προσκήνιο έφτανε για να αναγκάσει το καθεστώς να επιλέξει ωμή καταστολή. Ήδη από τις 5 του Δεκέμβρη οι κατασταλτικοί σχεδιασμοί μπήκαν σε εφαρμογή με την εισβολή στο αναρχικό στέκι Ρεσάλτο, στο Κερατσίνι με τελικό αποτέλεσμα 22 συλληφθέντες εντός του χώρου και άλλους 42 λίγες ώρες αργότερα, ύστερα από εισβολή της αστυνομίας στο δημαρχείο του Κερατσινίου, όπου είχε καταληφθεί από αλληλέγγυους/ες.

Στις 6 του Δεκέμβρη, την ημέρα που έστω και σε συμβολικό επίπεδο ο κόσμος του αγώνα έβγαινε στο δρόμο για να υπενθυμίσει προς όλες τις κατευθύνσεις πως τίποτα δεν τελείωσε, η επιλογή από την πλευρά της κυριαρχίας ήταν μία. Έπρεπε να χτυπηθούν με κάθε τρόπο όσοι τόλμαγαν να την αμφισβητούν. Και τα χτυπήματα έπρεπε να είναι όσο το δυνατόν πιο δυνατά, άμεσα και ξεκάθαρα. Μέσα σε αυτό το κλίμα τρομοκρατίας, με σχεδόν 800 προσαγωγές και με δεκάδες συλλήψεις, δεκάδες χιλιάδες αγωνιστές κατέβηκαν στο δρόμο. Μια διαδήλωση που έγινε πεδίο δοκιμών όλων των όπλων που είχαν στη διάθεσή τους οι κατασταλτικοί μηχανισμοί. Ολόκληρες περιοχές του κέντρου της πόλης αποκλεισμένες από τις δυνάμεις καταστολής. Εισβολή των ΜΑΤ στα Προπύλαια και κατάργηση του ασύλου, συνεχείς επιθέσεις στην πορεία με δεκάδες τραυματίες κλπ.  Ειδικότερα η μηχανοκίνητη ομάδα Δ, που είχε συσταθεί μέσα στο 2009, έπρεπε να δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες μάχης και να αποδείξει πως μπορούσε να ανταποκριθεί στο σκεπτικό αυτών που τη δημιούργησαν. Για πρώτη φορά λοιπόν είδαμε τους συγκεκριμένους τραμπούκους να εφορμούν με τις μηχανές μέσα στο σώμα της διαδήλωσης στοχεύοντας τα κορμιά των διαδηλωτών. Με την πανοπλία να τους προστατεύει από τις πτώσεις και την εξουσία να τους παρακινεί επιτέθηκαν από την κάτω πλευρά της πλ. Συντάγματος προκειμένου να κόψουν τη διαδήλωση στα δύο αλλά και να χτυπήσουν όσο πιο βίαια μπορούσαν όποιον έβρισκαν μπροστά τους.

Τη στιγμή της επίθεσης το μπλοκ του Εργατικού Επαναστατικού Kόμματος (EEK) που πορευόταν μαζί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές, αποτέλεσε κόκκινο πανί για τους ντοπαρισμένους δελτάδες. Ξανά και ξανά έπεσαν με τις μηχανές τους πάνω στο μπλοκ. Αποτέλεσμα ήταν ο βαρύτατος τραυματισμός της Αγγελικής Κουτσουμπού, στέλεχος του EEK.  Από το χτύπημα της μοτοσυκλέτας και το ρόπαλο του συνοδηγού παρ’ ολίγο να χάσει τη ζωή της. Mεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε κώμα, όπου διαγνώστηκε «βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση -υποσκληρίδιο αιμάτωμα, υπαραχνοειδής αιμορραγία, θλάση εγκεφάλου, ρωγμώδες κάταγμα του λιθοειδούς, συντριπτικό κάταγμα αριστερής κλείδας και σπάσιμο όλων των εμπροσθίων αριστερών πλευρών».

Η συγκεκριμένη υπόθεση έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Εκτός από την ανάδειξη της έντονα βίαιης επίθεσης που σχεδιάστηκε από το κράτος εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε μια αγωνίστρια που δέχθηκε αυτή την επίθεση. Επίσης η συγκεκριμένη επίθεση αποτελεί συμπύκνωση του τρόπου με τον οποίο συνεργάστηκαν όλοι  οι μηχανισμοί που έχει η εξουσία προκειμένου να συγκαλύπτει την πραγματικότητα. Πέρα από τους κλασικούς χειρισμούς των ΜΜΕ και των μπάτσων σε ανάλογες περιπτώσεις, άξιο αναφοράς αποτελεί τόσο η τακτική του κυβερνητικού εκπροσώπου να χαρακτηρίσει εκ των προτέρων το περιστατικό ως τροχαίο ατύχημα όσο και η πλήρης ταύτιση του εισαγγελέα με αυτήν την άποψη αρνούμενος να διατάξει αυτεπάγγελτη δίωξη και απορρίπτοντας χωρίς αιτιολόγηση τη μήνυση της Αγγελικής Κουτσουμπού, όπως και την έφεση που έκανε στη συνέχεια.

Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα, λίγους μήνες πριν συμπληρωθεί η πενταετία, να εκδικάζεται η υπόθεση της δολοφονικής επίθεσης προς την Αγγελική Κουτσουμπού από τον Θεμιστοκλή Ποιμενίδη, τη Δευτέρα 13 Οκτώβρη 2014 στο Γ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, ως τροχαίο. Πέντε χρόνια μετά γίνεται αντιληπτό πως η εντολή για επίθεση που δόθηκε τότε στους δελτάδες μόνο τυχαία δεν ήταν καθώς με αυτό τον τρόπο έγινε ξεκάθαρο πως η συγκεκριμένη ομάδα δημιουργήθηκε για να χτυπά στο ψαχνό και να τρομοκρατεί.

Ξαναβλέποντας τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν τότε, διαπιστώνουμε πως οι επιλογές του καθεστώτος κινούνται προς μία και μόνο κατεύθυνση, αυτή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Από το 2010 και μετά άλλωστε θυμόμαστε πολύ καλά την άτεγκτη εφαρμογή των μέτρων των μνημονίων αλλά και τις δολοφονικές επιθέσεις στις πολυπληθείς συγκεντρώσεις το 2011.  Απέναντι λοιπόν στην καταστολή των αγωνιζόμενων και τη διαρκή επίθεση σε κάθε πτυχή της ζωής μας δεν μπορούμε παρά να ενισχύουμε την αλληλεγγύη μεταξύ μας και να οξύνουμε από την πλευρά μας τον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο που διεξάγεται καθημερινά.

ΔΙΚΗ 13 ΟΚΤΩΒΡΗ 9:00 στην ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ στο ΚΤΗΡΙΟ 9

Μετά απο 6 χρόνια και 11 αναβολές, την Δευτέρα 22 Σεπτέμβρη ολοκληρώθηκε η δίκη για την επίθεση στο στέκι Αντίπνοια. Οι 2 φασίστες, Aθανάσιος Στράτος και Βασίλης Σιατούνης (υποψήφιος με την Χρυσή Αυγή στις περιφερειακές εκλογές) καταδικάστηκαν για απόπειρα ανθρωποκτονίας, παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία σε 13 χρόνια και 6 μήνες και 11 χρόνια και 6 μήνες ο καθένας.

Oι 2 μαχαιροβγάλτες που ενώ κατα την σύλληψη τους είχαν δηλώσει μέλη της Χρυσής Αυγής και είχαν παραδεχτεί την συμμετοχή τους στην επίθεση στο στέκι, δήλωσαν περιφερειακά μέλη του κόμματος και αρνήθηκαν την άμεση σχέση της Χρυσής Αυγής με την επίθεση. Η τακτική αυτή, που ακόλουθουν απ’όταν κλήθηκαν να καταθέσουν για την υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης – Χρυσή Αυγή, αποσκοπεί απο την μία να τους απεμπλέξει απο τις πρόσθετες κατηγορίες περι εγκληματικής οργάνωσης και απο την άλλη στην μη σύνδεση της Χρυσής Αυγής με την επίθεση στο στέκι, μιας απο τις πλέον σημαντικές υποθέσεις που συμπεριλαμβάνονται στην δικογραφία της εγκληματικής οργάνωσης.

Δεν είχαμε και δεν έχουμε αυταπάτες για τον ρόλο της αστικής δικαιοσύνης. Οι όποιες καταδίκες φασιστών απο αυτήν, δεν μπορούν να μας θολώσουν.  Ειδικότερα την περίοδο του καθεστωτικού  “αντιφασισμού” που ο κρατικός μηχανισμός  “απονέμει δικαιοσύνη” λέμε ότι ο αντιφασιστικός αγώνας είναι πρώτα απ’όλα ταξικός , αντιθεσμικός και ανατρεπτικός. Μέσα και έξω απο τις αίθουσες  των δικαστηρίων, σε όλα τα κοινωνικά πεδία, στους καθημερινούς αγώνες για ισότητα, αλληλεγγύη, ελευθερία.